NAVOIY ASARLARIDA ABDURAHMON JOMIY SIYMOSINING BADIIY-ESTETIK TALQINI VA PIR-MURIDLIK KONSEPSIYASINizomiddinovaMa’suma Abdumo‘min qiziauthorUshbu maqolada Alisher Navoiy asarlarida Abdurahmon Jomiy obrazining shakllanishi, uning ma’naviy-estetik talqini hamda pir-muridlik munosabatlarining badiiy ifodasi tadqiq etiladi. Tadqiqotda Jomiy siymosining tarixiy shaxsdan badiiy-ma’naviy ideal darajasiga ko‘tarilishi “Hayrat ul-abror”, “Farhod va Shirin”, “Layli va Majnun”, “Sab’ai sayyor”, “Saddi Iskandariy”, “Majolis un-nafois”, “Nasoyim ul-muhabbat”, “Muhokamat ul-lug‘atayn” va “Mahbub ul-qulub” asarlari asosida tahlil qilindi. Tadqiqot davomida qiyosiy-tipologik, poetik, hermenevtik va matniy tahlil usullaridan foydalanildi. Natijada Navoiy Jomiyni nafaqat tarixiy shaxs yoki ustoz sifatida, balki tasavvufiy-ma’rifiy komillik timsoli sifatida talqin qilgani aniqlandi. Shuningdek, Jomiy obrazi orqali Navoiy o‘zining estetik va tasavvufiy qarashlarini ifodalagani asoslab berildi.2026-05-15“CENTER FOR ADVANCED STUDIES” LLCArticle